over mij

Op mijn 18de leerde ik mezelf gitaar spelen via de Klavarskribo methode in 48 lessen. Later volgde ik een paar jaar notenleer en klassieke gitaar in de muziekacademie. Na mijn scheiding in 2004, wat ik heel jammer vond, nam ik die draad terug op in de muziekacademie van Gooik waar ik jaren zang, klassieke gitaar, folk gitaar en compositieleer volgde. Ik speel ook al mijn 5de jaar viool.
 

Overal waar ik een gelegenheid zag om te zingen haalde ik mijn gitaar uit de koffer. Ik volgde verschillende singer-songwriter workshops in binnen- en buitenland. Ik deed meerdere pogingen om zelf liedjes te gaan schrijven. Maar dat lukte pas echt 8 jaar geleden. Vijf dagen nadat mijn beste gitaar thuis gestolen werd toen ik in de les compositieleer zat. Een paar dagen voor mijn gospelconcert op het werk t.g.v. mijn pensioen. Midden in de nacht werd ik 5 dagen na de inbraak wakker met een lied dat als het ware recht uit de hemel kwam: “Wake Up My People!” Ik zag dit als een high 5 van Hierboven.
 

Wat later kwam corona er aan. Dat gaf me een booster, niet van Pfizer, maar van inspiratie. Ik maakte er menig protestliedje over en was een steun voor de boeren. Sindsdien, tot op vandaag, lijk ik wel verbonden met een onuitputtelijke bron van inspiratie. Meer dan 100 liedjes, waaronder veel autobiografisch en waargebeurd, behoren sindsdien tot mijn repertoire, naast de vele covers die ik ook graag zing. Gaandeweg die laatste jaren voel ik me meer en meer een troubadour. Op straten en pleinen zingen vind ik leuk. Daar kom je heel wat boeiende mensen tegen waarmee ik graag een praatje maak en spreek en zing van de hoop die in me leeft. Een licht in de duisternis, dat wil ik zijn met mijn liedjes. Het Woord van God, de Bijbel, en uit het leven gegrepen verhalen blijven mijn belangrijkste bron van inspiratie.
 

Troubadour Willy, The Singing Preacher